In de bergmodus
« Vorige

Alles en niets...

White-out

De beelden in de film Verdwijnen (Boudewijn Koole) brengen mij weer terug in het moment van toen; de bergen, de sneeuw, de vergezichten…

 

De eerste nacht slapen we in een tipi. Ondanks de dubbele slaapzakken word ik rond 3 uur wakker van de kou. Het smeulende vuur houdt de kou niet meer op afstand. Ik gooi twee nieuwe blokken in de kleine kachel en kruip weer terug in mijn slaapzak. De kou is nog wel minder dan voorspeld.

 

Langzaam trekt de lucht dicht en ontstaat er een zogenaamde white-out. Alles en niets is één-en-dezelfde. Geen horizon, alleen de zwaartekracht geeft richting.

 

De plek waar we de honden ophalen en inladen lijkt op die in de film. Hun geluid klinkt bekend in mijn oren. Ieder heeft zijn eigen span. In een lange karavaan zijn we onderweg. Wat ligt achter de volgende bergrug? Opnieuw een leegte, een niets…

 

Bij de aftiteling valt mijn oog op de naam van de locatiescout. Hij was onze gids van destijds.

 

#ArchitectuurNomaden  #Bergmodus

Klik hier om aan te passen
Er zijn nog geen berichten geschreven, doe dat hieronder
Geschreven op: 28-03-2017
Maak simpel je website Eigen site maken